Werklikheid van die opstanding van Christus

29/01/2019 Lewer kommentaar

Ek haal vandag die boek van Coenie Burger oor die hemelvaart : “Waar is Jesus nou?” van die rak af en begin sommer net weer lees. Toe tref die volgende frase my van voor af:
“As ons nie meer in die werklike opstanding van Jesus glo nie, bly daar min oor van die goeie nuus van die evangelie en van die kerk.”
Die boek gaan net net daaroor nie , maar oor die lewende Jesus wat na die opstanding by ons teenwoordig is en hoe dit ons lewe moet verander.

Maar toe het my gedagtes onwillekeurig gegaan oor hoe mede Christene soms oor die opstanding dink of nie dink nie. Hoe dit eintlik ‘n belangrikke basiese geloofswaarheid is, maar dat daar tog ‘n klomp mense is wat aan Christus wil vashou -sonder dat hulle aan die opstanding wil glo.
Toe dink ek hoedat Paulus dit in 1 Kor 15:12-19 stel: Indien ons dink dat die Christelike lewe net oor Christus gaan -sonder dat Hy uit die dood opgewek is , is dit ‘n “tragiese verhaal” (my eie beskrywing van vers 19). Paulus skryf in vers 19 ” As ons net vir hierdie lewe ons hoop op Christus vestig, is ons die bejammerenswaardigste van alle mense”

Om Christus te volg sonder om aan sy opstanding te glo is eintlik ondenkbaar. Dit ontneem ons van die lewende Here se teenwoordigheid en die geestelike krag van ons lewens.

Kan dit dalk een rede wees waarom ons Christene sukkel om as oorwinnaars oor die sonde te leef – Omdat ons iewers vergeet het van die ongelooflike krag van die opstanding van Christus of dit dalk maar op die agtergrond geskuif het?

Advertisements

Hoekom vier Christene Kersfees, terwyl die vroeë Christene dit nie gedoen het nie?

12/12/2018 5 Kommentaar

Die afgelope tyd is die vraag weer op mense se lippe. Mag ons as Christene Kersfees vier? Ek het destyds ‘n reeks artikels oor Christelike feeste gehad waarvan een oor kersfees gegaan het. Dit bly ‘n gewilde onderwerp die tyd van die jaar. Ek plaas dit weer hier. Mag dit jou help om met vrymoedigheid Kersfees as ‘n jubel en liefdesfees te vier !

Hoekom Kersfees?

Aanvanklik het Christene slegs Sondae as fees gevier. Die Opstandingfees op die eerste dag van die week was die enigste fees. Die geboorte van Christus was vir die vroeë Christene glad nie belangrik nie. Daarna het hulle naas die Sondag ook net Paasfees begin gevier (kruisiging en opstanding). Later het Pinksterfees bygekom. Dit was vir die eerste Christene die belangrikste fees.
Tog het daar deur die jare ʼn behoefte ontstaan om die geboorte van Jesus te herdenk. Konstantyn het ʼn kerk laat bou op die waarskynlikste plek waar Jesus gebore sou wees. So in die jaar 326 NC het hulle die kerk (basiliek) gebou bo op die grot wat oorlewering aangewys het as geboorteplek van Jesus. Dit is dus eers in die vierde eeu NC wanneer gelowiges begin belangstel om Jesus se geboorte te vier. In die agtiende eeu het hulle ʼn ster laat aanbring in die kerk by die geboorteplek om te sê:  Hier is Jesus Christus gebore (Nie, dat hulle ooit regtig geweet het waar dit presies was nie).

1 Is dit die regte tyd om Kersfees te vier? Jesus Birth

Jaartal:
Christene  kon nie op ʼn datum ooreenkom wanneer Christus gebore is nie, want niemand het geweet nie. Matteus vertel dat dit in die dae van Koning Herodes was. Lukas meld dat die bevel tot inskrywing uitgegaan het in die tyd van Keiser Augustus en dat dit gebeur het toe Sirenius goewerneur van Sirië was. (Luk 2:1). Verder word die 15de jaar van die regering van keiser Tiberias en die name van ander ook in berekening gebring. Met hierdie en ʼn paar ander Bybelgegewens kon daar afleidings gemaak word. Clemens Alexandrinus noem 18 November in die jaar 3 VC as geboortedatum,  terwyl Hippolytus wou hê dat dit omstreeks 25 Des in die jaar4 VC gebore is. Niemand kon dit egter ooit  met sekerheid sê nie.

Dag en maand
Selfs hier is daar nie definitiewe gegewens nie. Die Oosterse kerk vier Christus se geboorte (epifanie) op 6 Jan en die Westerse kerk vier dit op 25 Des. Hulle het later ooreengekom om albei datums te vier.

Die waarskynlikste oorsprong van die datum is by Mithras ʼn Persiese songod. Hy was die god van die lig, sterrehemel en reinheid. Dit was ʼn misterie godsdiens, maw net belangrike mense kon daaraan behoort. So dit was vir die hooggeplaastes ʼn baie gewilde godsdiens. Selfs van die konings het dit gebruik.Veral die Romeinse soldate het baie aan die Mithraïsme deelgeneem.  Dit was van omstreeks 70 NC ʼn baie gewilde heidense godsdiens. Teen die agtergrond het die kerk van Rome destyds die besluit ongeveer 330 NC geneem dat hulle teenoor die heidense winterfees, eerder n Christelike fees gaan vier.
Daarby was die verskynsel dat die ou Germaanse stamme die winterson ewening as ʼn belangrike oorgang beskou het. Vanaf 25 Des het die son al hoe sterker en helderder geword. Vir die Germane was die son se verheldering na die koue winters van groot betekenis. Die kerk het hierdie gewilde fees oorgeneem en dit gekersten.

So – ter wille van die eenheid en eenvormigheid van Christene wêreldwyd het die kerk besluit om Kersfees 25 Desember te vier.

Mag Christene dan Kersfees vier?
Baie mense wil op grond daarvan dat Kersfees se datum  ʼn heidense oorsprong het,dit  daarom nie vier nie. Daar moet onthou word dat die sending van daardie tyd unieke aanpassingsprobleme gehad het. Hulle het geredeneer dat sekere gewoontes, wat nie so na aan die heidense kern is nie, verchristelik kon word twv die aanvaarbaarheid en uitbreiding van die Christendom.
Ons moet verder onthou dat die datum moontlik ooreenstem met ‘n heidense fees,  maar die inhoud en die viering van Kersfees  is baie Bybels. Dit is dus elke gelowige se keuse om Kersfees te vier. As jy dit vier met ʼn gesindheid dat jy die geboorte van Jesus Christus wil herdenk, is dit goed.

Betekenis en inhoudvan Kersfees:
* Kersfees is ʼn Christusfees. Dit gaan daarom dat Jesus Christus ons verlosser gebore is. Dat God sy eie Seun Jesus Christus na ons gestuur het om die verlore wêreld te red! Hierdie is die vertrekpunt waaroor ons hele geloof en godsdienstige lewe gaan. Die eerste rede waarom ons dus Kersfees met vrymoedigheid kan vier is omdat ons dankbaar is vir Jesus se koms na die aarde, wat vir ons redding gebring het. Die Engele se lied “ Eer aan God in die hoogste hemel, en vrede op aarde vir die mense in wie Hy ʼn welbehae het” (Luk 2:14) Ons is dankbaar en opgewonde dat die Here Jesus gekom het. Dat God mens geword het (Joh. 3:16)! Ons doen dit gewoonlik deur Kersfees  saam kerk toe te gaan.
* Kersfees is ook ʼn Jubelfees. Luk 2:10 gee vir ons die inhoud van Kersfees “ Moenie bang wees nie, want kyk ek bring vir julle ʼn goeie tyding van groot blydskap wat vir die hele volk bestem is. Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid die verlosser gebore, Christus die Here” Dit is ʼn groot en wonderlike gebeurtenis wat vra om gevier te word. Dit is die rede waarom Kersfees ʼn fees van blydskap is wat soos ʼn fontein opspring uit die dankbare hart van gelowiges. Ons blydskap het natuurlik ʼn ander inhoud as die wêreldse blydskap by sy feesvieringe.Kersliedere is maar een voorbeeld hoe Christene wil jubel. Deur om te gee, vir ander mense  is jy ook besig om te jubel van dankbaarheid.
* Kersfees is ook ʼn Familiefees: Dit pas in dat Sondae ons weeklikse familiefees is. In ʼn tyd van blydskap en dankbaarheid wil ons graag die mense wat naaste aan ons is by ons hê. Daarom vier ons dit met vreugde, blydskap en dankbaarheid.

2. Gebruike tydens Kersvieringe:
* Geskenke
Die gebruik van geskenke kom natuurlik van die geskenke wat die Christus kind na sy geboorte ontvang het van goud, wierook en mirre. Die probleem is dat ons geskenke soms hand uitruk. Die geskenke moet eerder eenvoudige liefdesgeskenke wees wat ons vir mekaar gee as wat dit ‘n duursame luukse karakter het.  Anders is daar geen verskil tussen ons en die wêreld nie.
*Kersvader
Dit word verbind aan ʼn karakter wat Kersfeesvader of Santa Claus genoem word. Santa beteken Heilig en Claus kom van St. Nicolaas af. Hy was ʼn goeie biskop van Myra wat waarskynlik 6 Des 280 NC gebore is.  Volgens oorlewering was hy as biskop verkies en was baie geliefd in die Griekse Katolieke kerk. Hy is vervolg, in die tronk gegooi en later deur Konstantyn bevry. Hy was bekend as ʼn beskermheer van matrose omdat hy op ʼn keer teen ʼn storm gebid het. Meer nog was hy bekend vir sy sorgsaamheid vir arm kinders aan wie hy graag geskenke gegee het.
Die bekende verhaal wat oor hom vertel word is dat hy die dogter van ‘n edelman gehelp het met die bruidskat nadat die Pa skielik alles verloor het. (Sommige beweer dat die  goud in ʼn kous geval het wat naby die skoorsteen gehang het om droog te word. ).
In Nederland was daar baie matrose en St Nicolaas se naam het gou helde-status bereik Later het ʼn hele tradisie rondom hom met ʼn rooi jas en baard ontstaan.
Ek gun kinders die pret en fantasie van Kersvader,  maar nooit mag Kersfeesvader met  Christus vergelyk, of ge-assosieer word nie. Jy moet altyd vir kinders presies vertel waarom ons kersfees vier. Die enigste rede is Christus.  Kersvader het niks met Christus te doen nie.
*Kersboom:
Boomverering waarin die kersboom sy oorsprong het, dateer baie ver terug. Met kinders se geboorte plant mense soms ‘n boom. Die simboliese van bome wat die lewe simboliseer,  is so oud soos die mens.
Volgens oorlewering het die kersboom omstreeks 733 NC ontstaan toe ʼn Engelse sendeling nl. Bonofacius, die Germane besoek het. Hulle het rondom ʼn groot eikeboom ter ere van Thor die dondergod feesvier. Hy het hom so vir hulle vervies dat hulle weer so terugval na sy evangelisasie-werk, dat  hy sy byl gegryp en die boom afgekap het. Nou word vertel dat in die plek van die eikeboom het ʼn jong boom opgekom wat hulle na die hoofman se huis geneem het. Bonifacius het toe rondom die boom vir hulle van Jesus vertel.

Weereens is dit slegs stories met geen werklike betekenis nie. Die gebruik van ‘n kersboom het niks met die Christelike kersviering te doen nie. As jy dit wil gebruik, moet dit net duidelik wees dat dit niks met Christus te doen het nie.

*Kersviering:
Aanvanklik het Christene Kersfees baie sober en gesinsgerig gevier. Veral Oukersaand! Met die jare het Christene (net soos die heidense volke) begin feesvier op daardie dag – sodat dit soms meer ontaard in ‘n wêreldse fees. In hierdie sin dink ek nie die vroeë kerk het ons ‘n guns gedoen deur Kersfees op dieselfde dag as heidenste feeste te vier nie. Ons mense word so ingetrek in die wêreldse vieringe dat dit moeilik is om ‘n onderskeid te tref.

Dit het selfs in die vroeër jare so vermeng geraak met die wêreldse vieringe en vreugde, dat die Sinode van Dordt in 1574, Kersfees verbied het en gesê het Christene moet slegs Sondae as Opstandingsfees vier en niks anders nie. Later het die kerk ʼn meer gemoedelike standpunt daaroor gehad omdat besef is dat mense ʼn behoefte het om Jesus se geboortedag te vier. Die sinode van Dordt het in 1617/18 besluit dat die Gereformeerde kerke voortaan  drie feeste (kerksiklusse)sou vier  nl. Paasfees, Pinksterfees en Kersfees. Later het Hemelvaart ook bygekom..

Om Kersfees te vier is elkeen se keuse. Persoonlik vier ek en my gesin dit wel. Ons doen dit deur  kerk toe te gaan omdat ons Christus se geboorte saam met ons medegelowiges wil vier! Dan sing ons kersliedere saam, om die Here te loof . Dit is ook ‘n tyd waar ons as familie bymekaar kom. My vrou is lief daarvoor om ‘n kersboom baie kreatief te versier en (as ons dit die jaar kan bekostig) gee ons vir mekaar  ‘n klein geskenkie om ons onderlinge liefde te illustreer.  Elke Christen kan sy kersvieringe volgens eie keuse en familie tradisie inrig, maar indien jy Kersfees wil vier moet Christus die middelpunt bly!

Mag dit vir jou ook baie seën inhou om hierdie dae ‘n ware Christusfees te vier!

Quintus

Om op God te Wag is ‘n Geloofsdissipline!

05/12/2018 Lewer kommentaar

Ek hoor dikwels die die opmerking ”Die einde van die jaar is so naby en daar is so baie om nog te doen – ek weet nie of ek al my doelwitte gaan bereik nie!”

Daar is altyd doelwitte of ideale wat nie nie afgehandel kom nie en daar is nie ’n tyd wanneer ’n mens meer daarvan bewus word as aan die einde van die jaar nie.

Dalk is dit juis in die besige tyd nodig om weer na te dink oor die verband tussen

1. ons ingesteldheid teenoor dit wat ons nog nie bereik het nie, en

2. ons geestelike gewoontes en gebedslewe.

Ons vinnige lewenstyl en ongeduld maak dat ons nie altyd die spirituele ingesteld het om op God te wag nie. Om op God te wag, is ’n gebed- en spirituele lewenshouding wat ’n bepalende invloed op jou verhouding met die Here het. Daar is meer as 30 tekste in die Bybel wat hierdie lewensingesteldheid vir ons uiteensit . Ek het gevind dat in die tye wat ek die meeste met die Here oor sake worstel, die grootste geneser ’n ingesteldheid was van wag op die Here. Vir mense met ’n doelwitgedrewe lewenstempo, is dit natuurlik nie die maklikste dissipline nie, tog is dit die een lewenshouding wat ’n mens God helderder laat raaksien!

Die woord wat in die Bybel vir “verwagting” gebruik word , word ook dikwels vertaal met “vertroue”. Miskien verduidelik dit vir ons iets van die betekenis van “om op God te wag”. Ons ongeduld met die Here is heel dikwels ’n simtoom van ons gebrek aan oorgawe aan die Here.

Hoe wag ’n mens op God ?

Om Op God te wag is ’n lewenswyse wat begin met algehele oorgawe aan die Here. Ps 25:21 “ Laat onskuld en opregtheid oor my die wag hou, want op U vertrou ek”. Om alles in die hande van die Here te gee is ’n daaglikse handeling – daarom is dit ’n geloofsdissipline wat ons moet aanleer. Ons moet elke dag oefen om elke onvoltooide saak , versoek en doelwit in die hande van die Here oor te gee en Hom daarmee te vertrou. Die woord dissipline beteken dat jy dit op gereelde basis moet doen – nie om God daaraan te herinner nie , maar om jouself te herinner dat die spesifieke saak nie meer in jou hande is nie!

Wat gebeur met ’n mens wat op God wag?

Jy leer om in afhanklikheid van God te leef : Om op die Here te wag, is om te besef dat jy nie in beheer van jou bestemming is nie. Die gebedslewe van iemand wat hierdie dissipline het, verskil van iemand wat dink hy kan die Here se arm draai om aan al sy behoeftes te voldoen. Natuurlik kan ons enigiets in die Naam van die Here vra. Maar om te vra, beteken vir geen oomblik om te beveel nie. Dit is ‘n lewensuitkyk met jou oë na bo gerig en nie op jouself nie. Om te vra, is ’n aanduiding dat alles in iemand anders se hande is. As ons vir iemand moet oplaai en ons wag vir hom in die motor – kan ons soms maklik ongeduldig raak. Die rede hiervoor is omdat ons nie in beheer van die situasie is nie. Die een wat die situasie beheer, is die een vir wie ons wag, want jy kan niks doen voor hy nie kom nie. Dieselfde met ons gebedslewe. As jy geleer het om iets in die hande van die Here te vertrou mag jy nie die een wees wat ongeduldig is nie – of selfs eise aan die Here stel nie – Jy moet leer om op God te wag – en om in afhanklikheid van die Here te leef!

Daar vind ware geestelike verandering plaas indien jy op die Here wag. As jy op Hom wag, gebeur daar iets met jou. Dit is gewoonlik die enigste tye wat ons iets van onsself en van die lewe leer – as dinge nie vinnig gebeur nie. As ’n kind vir sy ouers iets vra en hy kry dit maklik, leer hy mos niks! Dit is eers as hy leer om te werk vir iets of dat dinge nie maklik of vinnig kom nie, dat hy iets leer. So is dit maar met ons ook as ons op die Here wag. Dit is die tyd in ons lewens wanneer die Heilige Gees ons die meeste verander!

Jy leer om nuut te kyk: As Habakuk op die Here wag , gaan lê hy nie op sy bed en slaap nie . Hy klim na die uitkyktoring en soek die antwoord. Om op die Here te wag beteken om met verwagting te wag. In die proses leer jy om met nuwe oë na die lewe te kyk. Jy soek as’t ware ’n antwoord op jou gebede. As jy nie ’n antwoord verwag en uitkyk daarvoor nie, sien jy soms nie die Here se antwoord raak nie. In die proses van soek en verwagting, leer die Here jou om ander en nuwe dinge raak te sien!

Jy leer geloofsvolharding : Onthou die Here gebruik die “wagtye” om ons geloof te toets en ons vertroue in Hom te versterk. In wagtye, kry jou gebed ook meer krag , jou geloof meer spiere en jou hart word ruimer om na God te luister! Om te Wag is die tye waar jou geloofsvolharding getoets en getemper word word. Om te wag beteken om aan te hou glo en nie kleingelowig te raak oor die geringste negatiewe seine wat jy raaksien nie. Om op die Here te wag , is om in geloof te volhard!

Luk 2:25 vertel van Simeon wat met verwagting uitgesien het na die koms van die Verlosser. “Daar het destyds ‘n man met die naam Simeon in Jerusalem gewoon. Hy was getrou aan die wet en vroom en het uitgesien na die koms van die Verlosser van Israel. Die Heilige Gees was op Simeon…”

Mag jy die spirituele lewensgewoonte van “Om op God te Wag” ’n geestelike dissipline maak.

Quintus

Deur Engele aangeraak

27/09/2017 Lewer kommentaar

Ek is vandag weer herinner wat dit werklik beteken om om as Christen liefde te leef. Daar is by ons ʼn natuurlike en vanselfsprekende verwagting dat mense wat in ʼn omgee beroep is, hulle taak met liefde sal verrig en hulle naaste sal liefhê – Ons is mos Christene!. Maar op ʼn dag kom jy in aanraking met mense wat jou so oorweldig met hulle liefdesharte en dade dat dit nie net die lewens wat hulle aanraak verander nie, maar ook jou wat dit moet aanskou oorweldig! Ek het vandag weer so ervaring gehad.

Ek is saam met my kantoorpersoneel vir ʼn dag na die Instituut vir Blindes (Kaleidoskoop) om die Bybel in Audio formaat aan hulle te skenk. Ons noem dit die AudiBybel. Dit is vir ons ‘n voorreg om betrokke te wees om vir elke persoon wat blind is ‘n Bybel te kan gee – sodat hulle self die Woord van die Here kan “lees” en hoor. Vandat ons kontak gemaak het met die personeel van die Instituut vir Blindes totdat ons daar weggery het, was ons baie diep geraak deur die omgee en liefde waarmee die personeel mense wat blind is hanteer. Dit geld vir al die personeel. Hulle verstaan die kuns om onvoorwaardelik en opreg lief te hê. Om die interaksie tussen die personeel/onderwysers van die Instituut en die mense wat blind is te ervaar was vir my asof ek in die teenwoordigheid van engele was.

Jy kan op geen manier wegsteek wat in jou hart aangaan nie – Een of ander tyd kom dit na die oppervlak. Hoe meer daar ʼn diepe innerlike opregtheid van liefde en omgee is hoe meer gaan ander dit aanvoel.  Mense se innerlike antennas voel opregtheid aan-  dit wat woorde en dade nie na behore kan reflekteer nie. Dis wat in die geskiedenis van die Christendom gebeur het. Daar is opgeteken dat dit die opregte liefde van die dissipels teenoor ‘n ongenaakbare heidenwêreld was, wat mense na die Christelike gemeenskap aangetrek het. Die liefdeskrag en teenwoordigheid wat Jesus met sy aardse bediening gehad het, is oorgedra aan sy volgelinge – nie deur vir hulle ʼn towerkrag te gee waar hulle mag kon demonstreer nie, maar in die mag wat hulle ontvang het deur met opregte harte,  liefde uit te deel en te leef. Met die geskenk van liefde het die Here sy kinders geseën met ʼn krag wat groter is as die wêreld se magte. Liefde is om ten diepste jouself te gee. Dit vra dat jy besef – jy is nie daar vir jouself nie!

Dit is was ek vandag by die personeel  van die Instituut vir blindes ervaar het- Hulle omgee het my oorweldig. Dankie Here dat u my vandag met engele aangeraak het!

 

Ons is so deksels nietig -dink ek vanmore..

08/06/2017 Lewer kommentaar

Ek is vanoggend so bewus van die mens se nietigheid en verganklikheid: Eers kom die ongenadige droogte en min water, wat ons weer laat besef het hoe vanselfsprekend ons alles aanvaar; – Toe die geweldige stormwinde en oorstromings waar mense  hul lewens en  huise verloor het; Toe die berigte van die vernietigende vuur by Knysna . Al daai mense wat dood is, woude , huise, diere wat brand. Dit het my laat sidder. Ook in die Oos Kaap is daar erge brande. Toe hoor ek ook van my skrywersheld PG du Plessis wat gegroet het .Hy het ons mos voordurend daaraan herinner dat alles op aarde verganklik is en dat alles en almal op ‘n stadium gaan sterf.

Wat het ons dan oor? Ons besittings is tydelik , dit kan enige oomblik weg wees- Ons lewens sal een of ander tyd eindig- Ons kan dus nie nie groot kastele vir onsself probeer bou nie.

Al wat ons het – is Tyd. Dit is in genade vir ons gegun en ons weet nie tot wanneer nie.

Ons het dus net tyd om te leef  en dit sou ‘n fout wees om die tyd, besittings , gawes -ja talente – net aan te wend vir eie plesier en eie lewe.  – Daar is geen ewigheids waarde daarin nie. As die konkryk wat ons vir onsself opbou deur ‘n vuur vernietig kan word of met die daling van die aandele beurs verminder kan word  – het dit geen waarde.

Maar  ek besef weer opnuut dat ek deur  genade – my liefde, gawes , talente en selfs besittings ontvang het – om in die tyd wat ek op aarde gekry het – so aan te wend – dat ek ander mense se lewe meer verdraagsaam moet maak. Dat ek die Here met dankbaarheid moet dien vir alles wat ek in genade ontvang het.

Ek besef weer opnuut dat die mense naby aan my (my gesin en vriendekring )en die mense verder van my (almal wat ek ken en nie ken nie)  – dat ek vir daar is om hulle almal te dien- Om meer te gee as wat ek kan terugkry -om meer lief te hê as wat ek terugontvang . Om meer vir hulle te bid as waarvoor ek dink ek tyd het. Om elkeen na waarde te skat en met genade te benader.

As ek dit nie doen nie – is alles tevergeefs !!! Soos stof in die lug!!! Here wees my genadig om so te dien – Vir U en my naaste!

Die belangrikste besluit wat jy moet neem is: Hoe gebruik jy jou tyd?

30/11/2016 Lewer kommentaar

Tyd is ‘n interessante verskynsel. Thielicke het gesê dat ons soms ons tyd verwar met die rondheid van ons horlosie en dink dat dinge wat ons vandag gemis het, maar net weer en weer die oor ons pad sal kom. Tyd moet eerder op ‘n reguit lyn wees, want as die belangrike dinge eers verby is gaan ons dit nooit terugkry nie. Miskien is dit genoeg rede om so wyle stil te staan en na te dink oor ons keuses wat ons in die lewe maak.

Die ou bekende spreukwoord van “Koop die tyd uit” het by meeste van ons ‘n cliché geword wat ons graag vir jongmense sê, maar dit is een saak wat baie mense nie doen nie. Dalk is dit weer ‘n goeie tyd om vandag weer te dink oor die besluite wat ons neem oor die inrigting van ons lewenstyd!  Dit is JR Tolkien wat in “The Lord of the Rings”  vir Gandalf laat vra het:  Wat is die belangrikste besluit van jou lewe? Dit is jou besluit hoe om die tyd wat jy oor het, te gebruik! 

As jy die tyd nie goed gebruik nie , is dit vir altyd verby! ‘n verjaarsdag , ‘n huweliksherdenking – as dit verby is,  is dit verby. Die kans om vir mense op te bou in plaas van af te breek. As jy eers iemand afgebreek het, is daardie vertroue geskaad en kan dit moeilik omgedraai word. As jy verkeerde lewenstyl het , is die skade aan jou liggaam gedoen. As jy net vir jouself leef en nie vir ander nie , sal jy ‘n alleenmens bly . Die keuse wat jy maak om ‘n sinvolle lewe te hê kan verbygaan. Die keuse wat jy maak wat jou lewens-  prioriteit is word gesien in jou ure wat jy elke dag leef.

As jy na jou daaglikse program kyk , onthou dat die saak waaraan jy die meeste tyd spandeer , jou hoogste prioriteit is. So gesien,  skrik jy as jy werklik besef hoe min aandag jy moontlik aan die belangrikke dinge en persone in jou daaglikse lewe gee. Dit is nie lippetaal nie, maar jou daaglikse tydspandering wat die werklike maatstaf vir die prioriteite in jou lewe uitwys.

Gelukkig is die genade van die Here darem tydloos.  Hy gee tog nuwe geleenthede om nuwe keuses te maak- Daarom moet ‘n mens soms goed nadink en eerder vorentoe dink . Watter keuses kan ek nog in my lewe maak?  Volg dan die moed van jou oortuiging en maak goeie besluite van hier af!

 

 

 

Dankie tog- dit is my troos dat hierdie wêreld nie my bestemming is nie!

04/04/2016 1 comment

Destyds net na die World Trade Sentrum – se aanvalle het ek die eerste keer gehoor van die naam Osama Bin Laden. Sedertdien het ek bewus geword van die groot rol wat hy lankal speel in die wêreld van terrorisme, sonder dat ek en baie ander van hom geweet het.
Met die bekendmaking van die Waterkloof fiasko het ek die eerste keer gehoor van die Guptas se bestaan. Sedert die begin van die jaar het ek bewus geword hoe groot rol hulle in ons land se regering speel.Hieroor hoef ek seker nie uit te brei. Wel as ek, wat elke dag nuus lees, so oningelig was oor wat agter die skerms gebeur – Hoeveel te meer sal die man en vrou wat nooit nuus lees of hoor nie – wie se lewe daaruit bestaan slegs om te oorleef – enigsins weet  wat agter die skerms gebeur. Dan kan ‘n mens seker nie die massas verkwalik dat hulle steeds vir Zuma ondersteun nie. Hulle weet nie van al sy geheime verbintenisse en korrupsie nie- en wil dit in elk geval nie glo nie. Ons leef in ‘n vreemde wereld – Ja natuurlik is ek van plan om my bes te doen om dit daagliks ‘n beter plek te maak – Maar dit is vir my ‘n groot troos dat ek net in die wêreld woon en dat die wêreld nie my bestemming is nie.

KategoriëAktueel, Kommentaar Sleutelwoordw:, ,