Deur Engele aangeraak

27/09/2017 Lewer kommentaar

Ek is vandag weer herinner wat dit werklik beteken om om as Christen liefde te leef. Daar is by ons ʼn natuurlike en vanselfsprekende verwagting dat mense wat in ʼn omgee beroep is, hulle taak met liefde sal verrig en hulle naaste sal liefhê – Ons is mos Christene!. Maar op ʼn dag kom jy in aanraking met mense wat jou so oorweldig met hulle liefdesharte en dade dat dit nie net die lewens wat hulle aanraak verander nie, maar ook jou wat dit moet aanskou oorweldig! Ek het vandag weer so ervaring gehad.

Ek is saam met my kantoorpersoneel vir ʼn dag na die Instituut vir Blindes (Kaleidoskoop) om die Bybel in Audio formaat aan hulle te skenk. Ons noem dit die AudiBybel. Dit is vir ons ‘n voorreg om betrokke te wees om vir elke persoon wat blind is ‘n Bybel te kan gee – sodat hulle self die Woord van die Here kan “lees” en hoor. Vandat ons kontak gemaak het met die personeel van die Instituut vir Blindes totdat ons daar weggery het, was ons baie diep geraak deur die omgee en liefde waarmee die personeel mense wat blind is hanteer. Dit geld vir al die personeel. Hulle verstaan die kuns om onvoorwaardelik en opreg lief te hê. Om die interaksie tussen die personeel/onderwysers van die Instituut en die mense wat blind is te ervaar was vir my asof ek in die teenwoordigheid van engele was.

Jy kan op geen manier wegsteek wat in jou hart aangaan nie – Een of ander tyd kom dit na die oppervlak. Hoe meer daar ʼn diepe innerlike opregtheid van liefde en omgee is hoe meer gaan ander dit aanvoel.  Mense se innerlike antennas voel opregtheid aan-  dit wat woorde en dade nie na behore kan reflekteer nie. Dis wat in die geskiedenis van die Christendom gebeur het. Daar is opgeteken dat dit die opregte liefde van die dissipels teenoor ‘n ongenaakbare heidenwêreld was, wat mense na die Christelike gemeenskap aangetrek het. Die liefdeskrag en teenwoordigheid wat Jesus met sy aardse bediening gehad het, is oorgedra aan sy volgelinge – nie deur vir hulle ʼn towerkrag te gee waar hulle mag kon demonstreer nie, maar in die mag wat hulle ontvang het deur met opregte harte,  liefde uit te deel en te leef. Met die geskenk van liefde het die Here sy kinders geseën met ʼn krag wat groter is as die wêreld se magte. Liefde is om ten diepste jouself te gee. Dit vra dat jy besef – jy is nie daar vir jouself nie!

Dit is was ek vandag by die personeel  van die Instituut vir blindes ervaar het- Hulle omgee het my oorweldig. Dankie Here dat u my vandag met engele aangeraak het!

 

Advertisements

Ons is so deksels nietig -dink ek vanmore..

08/06/2017 Lewer kommentaar

Ek is vanoggend so bewus van die mens se nietigheid en verganklikheid: Eers kom die ongenadige droogte en min water, wat ons weer laat besef het hoe vanselfsprekend ons alles aanvaar; – Toe die geweldige stormwinde en oorstromings waar mense  hul lewens en  huise verloor het; Toe die berigte van die vernietigende vuur by Knysna . Al daai mense wat dood is, woude , huise, diere wat brand. Dit het my laat sidder. Ook in die Oos Kaap is daar erge brande. Toe hoor ek ook van my skrywersheld PG du Plessis wat gegroet het .Hy het ons mos voordurend daaraan herinner dat alles op aarde verganklik is en dat alles en almal op ‘n stadium gaan sterf.

Wat het ons dan oor? Ons besittings is tydelik , dit kan enige oomblik weg wees- Ons lewens sal een of ander tyd eindig- Ons kan dus nie nie groot kastele vir onsself probeer bou nie.

Al wat ons het – is Tyd. Dit is in genade vir ons gegun en ons weet nie tot wanneer nie.

Ons het dus net tyd om te leef  en dit sou ‘n fout wees om die tyd, besittings , gawes -ja talente – net aan te wend vir eie plesier en eie lewe.  – Daar is geen ewigheids waarde daarin nie. As die konkryk wat ons vir onsself opbou deur ‘n vuur vernietig kan word of met die daling van die aandele beurs verminder kan word  – het dit geen waarde.

Maar  ek besef weer opnuut dat ek deur  genade – my liefde, gawes , talente en selfs besittings ontvang het – om in die tyd wat ek op aarde gekry het – so aan te wend – dat ek ander mense se lewe meer verdraagsaam moet maak. Dat ek die Here met dankbaarheid moet dien vir alles wat ek in genade ontvang het.

Ek besef weer opnuut dat die mense naby aan my (my gesin en vriendekring )en die mense verder van my (almal wat ek ken en nie ken nie)  – dat ek vir daar is om hulle almal te dien- Om meer te gee as wat ek kan terugkry -om meer lief te hê as wat ek terugontvang . Om meer vir hulle te bid as waarvoor ek dink ek tyd het. Om elkeen na waarde te skat en met genade te benader.

As ek dit nie doen nie – is alles tevergeefs !!! Soos stof in die lug!!! Here wees my genadig om so te dien – Vir U en my naaste!

Die belangrikste besluit wat jy moet neem is: Hoe gebruik jy jou tyd?

30/11/2016 Lewer kommentaar

Tyd is ‘n interessante verskynsel. Thielicke het gesê dat ons soms ons tyd verwar met die rondheid van ons horlosie en dink dat dinge wat ons vandag gemis het, maar net weer en weer die oor ons pad sal kom. Tyd moet eerder op ‘n reguit lyn wees, want as die belangrike dinge eers verby is gaan ons dit nooit terugkry nie. Miskien is dit genoeg rede om so wyle stil te staan en na te dink oor ons keuses wat ons in die lewe maak.

Die ou bekende spreukwoord van “Koop die tyd uit” het by meeste van ons ‘n cliché geword wat ons graag vir jongmense sê, maar dit is een saak wat baie mense nie doen nie. Dalk is dit weer ‘n goeie tyd om vandag weer te dink oor die besluite wat ons neem oor die inrigting van ons lewenstyd!  Dit is JR Tolkien wat in “The Lord of the Rings”  vir Gandalf laat vra het:  Wat is die belangrikste besluit van jou lewe? Dit is jou besluit hoe om die tyd wat jy oor het, te gebruik! 

As jy die tyd nie goed gebruik nie , is dit vir altyd verby! ‘n verjaarsdag , ‘n huweliksherdenking – as dit verby is,  is dit verby. Die kans om vir mense op te bou in plaas van af te breek. As jy eers iemand afgebreek het, is daardie vertroue geskaad en kan dit moeilik omgedraai word. As jy verkeerde lewenstyl het , is die skade aan jou liggaam gedoen. As jy net vir jouself leef en nie vir ander nie , sal jy ‘n alleenmens bly . Die keuse wat jy maak om ‘n sinvolle lewe te hê kan verbygaan. Die keuse wat jy maak wat jou lewens-  prioriteit is word gesien in jou ure wat jy elke dag leef.

As jy na jou daaglikse program kyk , onthou dat die saak waaraan jy die meeste tyd spandeer , jou hoogste prioriteit is. So gesien,  skrik jy as jy werklik besef hoe min aandag jy moontlik aan die belangrikke dinge en persone in jou daaglikse lewe gee. Dit is nie lippetaal nie, maar jou daaglikse tydspandering wat die werklike maatstaf vir die prioriteite in jou lewe uitwys.

Gelukkig is die genade van die Here darem tydloos.  Hy gee tog nuwe geleenthede om nuwe keuses te maak- Daarom moet ‘n mens soms goed nadink en eerder vorentoe dink . Watter keuses kan ek nog in my lewe maak?  Volg dan die moed van jou oortuiging en maak goeie besluite van hier af!

 

 

 

Dankie tog- dit is my troos dat hierdie wêreld nie my bestemming is nie!

04/04/2016 1 comment

Destyds net na die World Trade Sentrum – se aanvalle het ek die eerste keer gehoor van die naam Osama Bin Laden. Sedertdien het ek bewus geword van die groot rol wat hy lankal speel in die wêreld van terrorisme, sonder dat ek en baie ander van hom geweet het.
Met die bekendmaking van die Waterkloof fiasko het ek die eerste keer gehoor van die Guptas se bestaan. Sedert die begin van die jaar het ek bewus geword hoe groot rol hulle in ons land se regering speel.Hieroor hoef ek seker nie uit te brei. Wel as ek, wat elke dag nuus lees, so oningelig was oor wat agter die skerms gebeur – Hoeveel te meer sal die man en vrou wat nooit nuus lees of hoor nie – wie se lewe daaruit bestaan slegs om te oorleef – enigsins weet  wat agter die skerms gebeur. Dan kan ‘n mens seker nie die massas verkwalik dat hulle steeds vir Zuma ondersteun nie. Hulle weet nie van al sy geheime verbintenisse en korrupsie nie- en wil dit in elk geval nie glo nie. Ons leef in ‘n vreemde wereld – Ja natuurlik is ek van plan om my bes te doen om dit daagliks ‘n beter plek te maak – Maar dit is vir my ‘n groot troos dat ek net in die wêreld woon en dat die wêreld nie my bestemming is nie.

KategoriëAktueel, Kommentaar Sleutelwoordw:, ,

Opstandingsfees is die belangrikste fees vir Christene (Feeste 2)

24/03/2016 Lewer kommentaar

In Christelike kringe word die vraag dikwels gevra of ons nog op Bybelse koers is omdat ons nie meer Joodse feeste soos die sabbatdag vier nie. In die vorige artikel het ek probeer aandui hoekom ons nie meer Joodse feeste hoef te vier nie. Hier probeer ek aantoon watter Bybelse fees ons behoort te vier!!!
Vir baie mense klink dit wat ek hier verduidelik na algemene kennis. Dit mag so wees. Die probleem is dat indien iemand dit wat ons elke dag beleef en doen iewers neerskryf en motiveer nie, klink ekstreme standpunte vir mense al hoe helderder. Ons moet maar voordurend vir mekaar herinner waarom ons dinge doen wat ons doen – dit help ons ook om voordurend selfondersoek te doen en te groei.

1  Waar kom die Opstandingfees vandaan?

Die belangrikste fees wat die eerste Christene gevier het, was die opstanding. Die opstandingsfees was ʼn nuwe fees wat die identiteit van ʼn nuwe radikale geloofsgemeenskap bevestig het. Vandag noem ons dit Sondag.
Dit was die enigste fees wat die vroeë Christene gevier het. Dit het natuurlik baie verskil  van die Joodse Sabbat. Die Joodse Sabbat was ʼn fees op die 7de dag, maar die Christelike opstandingsdag was ʼn nuwe fees met nuwe inhoud op die eerste dag van die week.
Aanvanklik het hulle die opstanding elke dag gevier (Hand. 2: 46, 47). Dit was vreugdevolle vierings. Hulle het daagliks bymekaar gekom, saam geëet, gebid en hulle onderlinge verbondenheid was vir hulle kosbaar. Justo Gonzalez wys in sy boek “ The story of Christianity” daarop dat die eerste gelowiges nie op die “Goeie Vrydag” gebeure gefokus het nie, maar eerder op die opstanding. Daar het ʼn nuwe werklikheid vir hulle aangebreek en Christene het dit met albei hande aangegryp en dit hulle eie gemaak. In die vierings was die gemeenskaplike maaltyd altyd belangrik en was dit meer as bloot ʼn formele “nagmaal”. Die koinonia was  vir hulle belangrik. Hulle het die fees daagliks gevier, want dit was ook ʼn viering van die nuwe hoop. Christene het in die begin ʼn eenvoudige kalender gehad. Dit was ʼn basiese weeklikse kalender, waarop die eerste dag van die week die vreugdevolle feesdag geword het waarop die opstanding van die Here gevier is. Baie Joodse Christene het daarby  nog steeds die Sabbatdag op die 7de dag as rusdag gevier en dit gerespekteer, maar aanduidings was dat die bymekaarkom op die opstandingsdag was. HDA du Toit wys in sy destydse boekie “Laat ons dan feesvier” daarop dat die Sondagviering  die eerste tekens was dat die vroeë kerk hom wou losmaak van die Joodse tradisie en feeste. Jesus Christus het op die 1ste dag opgestaan uit die dood en dit is die grootste gebeurtenis wat die Christendom uniek maak.

2. Van Opstandingsdag tot Sondag

Die oudste beskrywing van die Christene se viering van die eerste dag van die week, kry ons in Hand 20:7 waar Paulus op die eerste dag van die week nagmaal bedien het en die gemeente toegespreek het. In 1 Kor. 16:2 word Christene opgeroep om op hulle byeenkoms die eerste dag van die week ʼn bydrae te gee vir ʼn arm gemeente in Jerusalem. By die eerste Christene het die  opstandingsdag het bekend geword as die “dag van die Here”.  (vgl. Openb.1:10 ).
* Daar is geen wet of reël dat Christene nou die Sondag moes vier ipv die Sabbat nie, maar dit was duidelik dat die Christene uit die heidendom (dws. Christene van nie-Joodse afkoms) die 1ste dag van die week as dag van samekoms beskou het. Hulle het geen gevoel vir die Joodse Sabbat gehad nie. Hulle het dit ook nooit geken nie. Die Christene uit die Jode het natuurlik weer probeer vasklou aan die Sabbat, en tot in die 3de eeu N C was daar nog aanduidings dat hulle ook die Sabbat as rusdag (naas die Sondag) onderhou het. Vroeë Christene het dus twee dae in week gehou nl. die rusdag op die Sabbat en die samekoms van gelowiges op die Eerste dag.
Daar is baie bewyse uit die vroeë kerk dat die dag van samekoms van gelowiges op die eerste dag van die week was:
–    Du Toit verwys na Ignatius van Antiochië wat gesprekke met Polycarpus, die vriend van Johannes gehad het, Hy skryf in 110 NC “ Laat elke vriend van Christus die dag van die Here soos ʼn feesdag hou, soos die opstandingsdag, die koning van al die dae – die vernaamste dag”
–     Barnabas, ʼn apostel van die Here skryf in 100 NC “ Daarom hou ons die eerste dag die dag met blydskap- die dag waarop Jesus opgestaan het uit die dood”
–     Irenaeus skryf in 150 dat die opstanding van die Here op die dag gevier moet word.
Dit was egter  Justinus, die martelaar wat  in 150NC die eerste een gewees wat die eerste dag ʼn Sondag begin noem het.

3. Hoe is die Sondag as feesdag gevier?

Die eerste dag (Sondag) was nie ʼn vakansiedag soos wat ons dit vandag ken nie. Dit was ʼn gewone werksdag. Christene het op die opstandingsdag voor dagbreek en in die aand na skemer vir gemeenskaplike maaltyd bymekaar gekom, omdat hulle bedags moes werk. Met die oggend en aand bymekaarkomtye het hulle ook teruggegryp na die Joodse gebruike om soggens vroeg en in die aande saam te bid. Nie in die Skrif of by die vroeë kerkvaders kry ons  ʼn gesindheid om arbeid te staak op die Sondag nie.
Christene het eers 300 jaar NC vir die eerste keer ʼn “Christelik gesinde owerheid ” gekry. Konstantyn vaardig in 337 ʼn wet uit wat vir Sondag ʼn vrye dag maak vir alle amptenare , sodat hulle tyd kan kry om bymekaar te kom. Eers later in die Middeleeue word Sondag ʼn amptelike rusdag.
Uit Hand. 2: 46, 47 is dit duidelik dat die  elemente van erediens wat ons vandag nog vier teenwoordig was. “Hulle het elke dag getrou by die tempel bymekaar gekom (leitourgia), van huis tot huis die gemeenskaplike maaltyd gehou, hulle kos met blydskap en in alle eenvoud geëet(koinonia) en elke dag mense wat gered word  by die gemeente gevoeg (kerugma). Vers 42 : Hulle het hulle heelhartig toegelê op die leer van die apostels (didaché), en die onderlinge verbondenheid, die gemeenskaplike maaltyd (koinonia) en die gebede.
Volgens Gonzalez was die mees uitstaande kenmerk van die vroegste bymekaarkoms en gemeenskaplike maaltye, die feestelikheid daarvan. Dit was eerder gekenmerk deur die viering van  genade en vreugde, as wat daar gedink was oor somberheid en bekering. Die nagmaal was ook deel van ʼn volle maaltyd . Gelowiges het elkeen gebring wat hy kon om te eet en dat het hulle spesiale gebede gebid voor hulle wyn gedrink en brood geëet het. Hoewel die vreugde en feestelikheid van die geleenthede nooit getaan het nie, het dit in die 2de eeu NC meer simboliese “nagmaal” etes geword. Vanaf die tweede eeu het die “Nagmaalsdiens”  uit twee dele bestaan: Eers is daar uit die Bybel gelees en gebid en gesing en dan is die “gemeenskaplike maal” geëet met nog gebede daarna . Ons moet onthou dat almal nie Bybels gehad het nie. Die Sondag byeenkomste was gebruik om die Bybel te verklaar en te leer ken.

4. Nog interessanthede oor die Sondag as feesdag.

Aanvanklik het hulle in huise bymekaar gekom, maar later het dit te klein geword en het sekere  huise spesiale plekke van aanbidding geword. Hoewel Frank Viola in Pagan Christianity ʼn saak uitmaak dat kerkgeboue eers vanaf Konstantyn se era begin het, was daar baie vroeër aanduidings dat Christene plekke van aanbidding gehad het in lyn met die Joodse agtergrond van tempels en sinagoges.
Nêrens lees ons in die Nuwe Testament van  ʼn wet dat hulle Sondae bymekaar moet kom nie. Hulle het dit spontaan gedoen omdat hulle die opstanding wou vier. Dit is net in Heb. 10:25 waar daar ʼn opdrag is om die onderlinge byeenkomste by te woon. Sondae  is nooit in die vroeë kerk met die 4de gebod verbind nie. Dit is eers deur die kerkvaders Chrusostomos (344- 407) en Ambrosius(339-397) gedoen. Miskien was dit juis die oorsaak waarom latere Christene die indruk gehad het dat die wette oor die Sabbat ook vir die Sondag gegeld het. Die vierde gebod het nie met die Sondag iets te doen nie. Daar is nooit sprake in die Nuwe Testament van rus op ʼn Sondag nie. Die Sabbat is die sewende dag, ʼn rusdag , maar die Sondag is die eerste dag, ʼn feesdag, waar Christene deur die eeue die opstanding van Jesus vier! Johan Heyns verduidelik in sy boek “Die nuwe mens onderweg”  dat die Sabbat nie die verlenging van die Ou Testamentiese Sabbat is nie, tog is die twee nie sonder enige verbindingslyne nie. Die Sabbat was die teken van God se verbond met Israel. Die Sondag is ʼn teken van God se verbond met sy nuwe volk. Die Sabbat het sy motivering in die skepping en verlossing gevind- hierdie motiewe speel ook ʼn rol by die Sondag. Die Sabbat was ʼn feesdag , die Sondag ook. Christus verklaar self dat Hy nie die gebooie ophef nie, maar vervul. Heyns het verduidelik dat die kriterium vir die Sondag is: “Hoe om die beste fees te vier ter herinnering aan die verlossing deur Jesus Christus “
Dit is ook van belang om op te let dat die eerste Christene, asook die vroeë kerk nie ander feeste gevier het nie. Gonzalez vertel dat elke Sondag vir die vroeë Christene ʼn feesdag was waar die opstanding gevier is en dat hulle Vrydae bymekaar gekom het om die hartseer en die sonde te bely (nav van die kruisiging). Later het hulle een spesifieke Sondag in die jaar afgesonder om die opstanding te herdenk. Die enigste fees wat die vroeë Christene gevier het, was die opstandingsfees (die fees op ʼn Sondag).
Maarten Luther het sterk aksent daarop gelê dat die ou verbond niks met die nuwe te doen het nie en dat die Sabbat afgehandel is. Calvyn het weer klem daarop gelê dat daar wel kontinuïteit tussen die twee bestaan. Die Joodse wyse om in die aande ook bymekaar te kom, het ook meer byval by die Calviniste as by die Lutherane gevind.

5.   Hoe moet ons nou die Sondag vier?

Daar is twee uiterstes en iewers moet elkeen vir homself  ʼn gebalanseerde en Skriftuurlike weg vind.
Die een uiterste wil ons weer onder die juk van die wet plaas. Selfs in Paulus se tyd het hy sulke mense geken (Gal 4:9,10). Hulle wil weer hê daar Sondae reëls moet wees wat mag jy en wat mag jy nie. Paulus was hieroor nie onduidelik nie:  Kol. 2:16 en 17. “Daarom moet julle nie dat iemand  vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie, of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie: die werklikheid is Christus”.
Die ander uiterste wil weer  niks doen nie en geen fees vier nie. Dit is ook nie na voorbeeld van die Nuwe Testament nie (Hand 2:46, 47 ). Dit is duidelik dat gelowiges gereeld op die eerste dag bymekaar gekom het. Heb. 10:25 vermaan gelowiges wat dit nie doen nie.
Persoonlik handhaaf ek die volgende 4 beginsels:
Ek dink ons is bevoorreg dat Sondag steeds ʼn dag is waarop ons nie met alledaagse dinge hoef voort te gaan nie. Dit is egter ʼn dag waar ons nie vir mekaar moet reëls maak nie, maar vir mekaar aan Jesus se opstanding kan herinner. Dit moet net oor Jesus gaan(1 Kor. 2:2). Hy het opgestaan. Die Satan is oorwin!

•1. Dit is in eerste en belangrikste plek  ʼn feesdag – die opstandingsdag. Die dag wanneer Christene kerk toe moet gaan om fees te vier. (Die opdrag kry ons  in Heb. 10:25 dat ons wel op die dag as gelowiges moet saamkom). Hy leef. Dit is vir my die een groot prioriteit om saam met medegelowiges Sondae te kan feesvier!
•2. Ek beskou dit ook as ʼn belydenisdag. Dit is ʼn belydenis dat die dag anders is as ander dae. Hy is nie heiliger nie maar anders, daarom probeer ek dit anders inrig – Ek wil van die dag ʼn persoonlike en simboliese belydenis maak: Ek wil vir almal sê:     “Hierdie dag is ʼn dankbare dag wat ek weekliks wil vier. Nie omdat ek moet nie, maar omdat ek wil!” Dit is dus vir my ʼn belydenisdag – ʼn simboliese dag.
•3. Dit is vir my ʼn rusdag van die normale sodat ek meer fees kan vier: Onthou Saterdag en Sondag is rusdae Ons het in die Westerse wêreld ’n 5 dag werksweek, danksy die Industriële revolusie.
•4de saak. Een saak wat ek van die Jode af oorgeneem het, is dat ek dit as ʼn familiedag beskou. Ek probeer in die gejaagde lewe ʼn punt maak om my gesin aandag te gee en bymekaar te kry. Ons probeer meeste saam kerk toe gaan en saam eet en saam kuier! Dit is vir my baie kosbaar.

Vir die eerste Christene was Sondag – opstandingsdag. Kom ons doen hulle dit na!
Quintus

Moedersdag: ‘n Dag vir Vroueregte en Gesinsliefde

09/05/2015 4 Kommentaar

Moedersdag het ʼn heel interessante geskiedenis. Dit dateer uit die 1870’s toe Julia Ward Howe ’n oproep gedoen het op vroue om die groot lewensverlies in hulle families as gevolg van die Amerikaanse Burgeroorlog te betreur en om saam te bid dat geskille in die toekoms vreedsaam opgelos sal word. (sien haar Mothersday declaration onder) Sy het voordurend gepleit en gebid vir die tragiese lewensverlies van vroue en kinders in die oorlog. Sy wou hê dat vroue hulle plek in die samelewing volstaan en die respek ontvang wat hulle verdien. So het ‘n ander vrou Anna Jarvis op 9 Mei 1906 saam met ʼn klompie vriende ʼn byeenkoms gehou het ter ere van hulle moeders. Die saak om moeders te vereer het soveel momentum gekry dat die Amerikaanse Kongres in 1914 die tweede Sondag in Mei tot Moedersdag verklaar het. Later het die kommersiële wêreld natuurlik groot prominensie hieraan gegee.

Moedersdag is dus nie oorspronklik net om geld te maak nie, dit het eintlik gegaan oor vroue regte en die omgee vir moeders.( Jy kan dus nie redeneer dat jy dit nie wil vier omdat dit so uitgebuit word nie. Dan mag jy niks in die lewe vier nie. )

Ek dink ons moet op Moedersdag twee sake aandag gee: Aan die een kant moet ons saamdink en bid om die omstandighede van so baie vroue /moeders wêreldwyd te verbeter. Ons moet natuurlik by onsself begin. Wêreldwyd word vroue daagliks verkrag, mishandel, verontreg en emosioneel afgetakel. Ons as gelowiges moet hierteen opstaan en ter wille van die goeie herinnering van ons eie moeders en die wat soveel opgeoffer het. ( In die verhaal van PG Du Plessis – Fees van die ongenooides , beskryf hy die haglike omstandighede van die konsentrasiekampe).
Die hoofrede waarom ons na vroue en moeders moet omsien en beskerm is omdat die Here dit van ons verwag.  Die Bybel is vol voorbeelde waar die Here vrou baie hoog ag( Spr 31, Ef 4en 5).  Ons moet elke dag moeite doen om vroue en moeders se omstandighede te verbeter. Ons moet ook opstaan as vroue se regte misken word.

Aan die ander kant moet ons ook eer en erkenning gee vir al die wonderlik moeders en vroue wat elke dag hulself gee sodat hulle gesinne en kinders die lewe in die oë kan kyk. Kom ons loof die Here vir wonderlike moeders. Kom- aan manne – bederf die vroue en die moeders in jou lewe. Sonder hulle was jy niks en die lewe ʼn baie vervelige en onvervulde plek!!!!!!!!

Kom ons sê en wys dit ook vir die vroue en moeders in ons lewe ! Julle is seëninge deur God self gestuur om die samelewing en ons elkeen se lewens wonderlik te maak!

Mother’s Day Proclamation by Julia Ward Howe (1870)

Arise, then, women of this day!
Arise, all women who have hearts,
Whether our baptism be of water or of tears!
Say firmly:
“We will not have great questions decided by irrelevant agencies,
Our husbands will not come to us, reeking with carnage, for caresses and applause.
Our sons shall not be taken from us to unlearn
All that we have been able to teach them of charity, mercy and patience.
We, the women of one country, will be too tender of those of another country
To allow our sons to be trained to injure theirs.”
From the bosom of the devastated Earth a voice goes up with our own.
It says: “Disarm! Disarm! The sword of murder is not the balance of justice.”
Blood does not wipe out dishonor, nor violence indicate possession.
As men have often forsaken the plough and the anvil at the summons of war,
Let women now leave all that may be left of home for a great and earnest day of counsel.
Let them meet first, as women, to bewail and commemorate the dead.
Let them solemnly take counsel with each other as to the means
Whereby the great human family can live in peace,
Each bearing after his own time the sacred impress, not of Caesar,
But of God.
In the name of womanhood and humanity, I earnestly ask
That a general congress of women without limit of nationality
May be appointed and held at someplace deemed most convenient
And at the earliest period consistent with its objects,
To promote the alliance of the different nationalities,
The amicable settlement of international questions,
The great and general interests of peace.

‘n Gebed vir ons land : Ben Marais

14/02/2015 Lewer kommentaar

“Wat moet ons bid in tye soos die ?” is die vraag wat iemand my  vrae:

In 1952 het daar ’n gebedsboekie van dr. Ben Marais met die titel “Die Verre Horison” verskyn. In die voorwoord meld hy dat hierdie gebede “ is langs die pelgrimspad geskryf deur een wat maar self leer om te bid”

Ek deel graag sy gebed vir die die 30ste dag:

“ Skenk my vanmore opnuut, Here die lig van U aangesig. Laat my hier aan die begin van die dag ’n geopende deur voor my hê waardeur ek kan ingaan in die lieflike land van U genade en U gemeenskap.

Ek wil vandag bid vir owerheid en onderdaan. Dink aan hulle wat die heerskappy in die hande het, wees hulle genadig en gee hulle U lig en U wysheid. Leer hulle om hul gesag te gebruik tot die eer van die Here. O Here, dink aan die leiers van ons eie volk. Laat hulle die mag waarmee hulle onder U hand beklee is, gebruik tot U verheerliking en tot die opbou van U koninkryk in ons midde. Laat reg en geregtigheid hulle dade kenmerk, sodat ons rus en vrede in ons land kan hê. Laat hulle steeds gedagtig wees aan die feit dat hulle ook Iemand het wat oor hulle gesag voer en aan Wie hulle verantwoording vir elke daad moet doen.

Dink aan hulle in wie se hande die regspraak van die land berus, aan onderwysers en geneeshere, aan almal wat die gees en die liggaam van die volk moet versorg. Laat hulle nie hulle werk probeer doen sonder gedagte aan Christus, die groot Regter, die groot Leermeester, die groot Geneesheer van krankes nie.

Lei my as burger vandag, dat ek ‘n voorbeeld sal wees van wetsbetragting, van my ywer en toewyding in my dagtaak en my burgerplig, sodat ek my getuienis vir Jesus Christus sal aflê. Ek weet dat ek nie die lieflikheid en die wonder van Christus kan deurgrond nie en dat my beeld van Hom onvolmaak is. Ek weet ook dat ek nie eens daarin slaag om aan daardie onvolmaakte beeld van Christus getrou te wees nie. O onvergelykbare Christus, maak my vandag meer en meer u beeld gelyk!

Amen “

Kom ons bid vandag vir ons land en sy leiers!!!!!!!

KategoriëGebede Sleutelwoordw: